Space of Ottar

Utsikta frå Aurdalsnebba er flott, særleg over det nære området i Sykkylven og over mot Borgund og Ålesund. Og fjella i Sykkylven. Av fjernare fjell og øyar er der mange å ramse opp. I vest ser ein Vigra, Storholmen, Erkna, Godøya, Sukkertoppen, Sula, fjella på ytre delen av Hareidlandet, og langt borte Nerlandsøya og Skorpa.

I nordvest ligg Gamlemsveten, Hildrehesten, Storfjellet, Blåskjerdingen, Harøya og Finnøya. I nord merkjer Brustinden, Ytstetinden, Sprovstinden, Høgsvora og Næremstindane seg ut. Langt borte kan Reinsfjellet sjåast.

I nordaust ligg Kvitnykja, Ospetinden, Lauparen, Storbuen, Grytavasstinden, Rollsbotnskorkja, Storbotnshornet, Sandfjellet, Fremste og Heimste Skorkja og Trollvasstinden. Og Finnan lengre borte.

I aust ligg fjellradene kring Tafjorden, med Trollkyrkja, Muldalsegga, Illstigfjellet, Pyttegga, Høgstolen, Karitinden, Naushornet, Torsnosa og Svartegga. I søraust Torvløysa, Kupenibba, Skorene og fjell kring Geiranger.

I sør ligg dei sokalla Sunnmørsalpane, med Skruven, Dalmannshornet, Smørskredtinden, Kvitegga, Brekketinden, Brunstadhornet, Slogen, Jakta, Vellesæterhornet, Regndalstindane, Blåbretindane, Trollkyrkja, Synnavindsnipa, Hundatinden og Skophornet.

Vestom Hjørundfjorden stikk nokre fjell opp. Det er Nøre Sætretinden, Kolåstinden, Storkopptindane, Åvasstinden, Ytstenestinden, Fossholtinden, Molladalstindane med Ramoen/Jønshornet, Rametinden og Romestrandhornet.

Var på tur med Sunnmørsposten 21. august 2011. Fotturen gjekk Eimsstøylen opp frå den flate dalbotnen, bratt opp gjennom lia og etter kvart mindre bratt opp etter ein fjellrygg til den norvestre pynten på fjellet, der utsikta er god. Først var det sol og lettskya, så skya, og på toppen var det ikkje lengre sol. Der bles det lett bris, og alle kleda måtte opp av sekken. Sikta var bra, stort sett var fjella skoddefrie, berre inne mot Skjåk var det skodde på sume toppar, heile tida på Karitinden, noko av tida på Høgstolen og Torsnosa. Langt i sør, på Risenosa, byrja det å synast at der kom det regn. Elles var det nokon som skremde opp ein flokk på minst femten ryper.

Etter ei lang stund oppe på fjellet gjekk turen over topplatået og ned på sætra i Sunndalen. På den turen kom det nokre regndropar, men først etter ein halv time nede i dalen byrja det å regne på rett.

Var på Lauparen 14. august. Dagen var varm og lettskya eller delvis skya med sol og fønvind. Køyrde til Grytalia og gjekk innover. Det bles bris frå søraust, og marka var turr. Innafor Grytavatnet bles det til dels mindre. Oppe i skaret mot Jasvollbotnen møtte eg vinden frå andre sida. Oppover mot Lauparen bles det kraftig, særleg rett nedafor haugen i fjellsida. Lengre oppe var vinden litt mindre sterk.

Eg hadde vindmålar i sekken i dag, og på toppen tok eg fram denne og målte middelvinden til grensa frisk bris – liten kuling. Frå sør-søraust. Temperaturen var så høg at der var triveleg å vere ei god stund. Sikta var god, lufta rein og ikkje skodde på noko fjell, unnateke ved/på Jostedalsbreen.

På veg nedatt såg eg fem snøsporvar like nedafor toppen. Lengre nede, på den mest utsette staden før eg kom ned i skaret, målte eg vinden til sterk kuling frå søraust.